Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/4889 K.2021/2729

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, gıyabında verilen kararın, katılanın yargılama aşamasında bilinen en son adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligat parçasında "aynı adreste kardeşi Seyithan ALTUN'a 21/01/2016 tarihinde tebliğ edildi" ifadesinin yazılı olduğu, ancak muhatabın tebligat tarihinde adreste bulunmama nedeni, nerede olduğu yazılı olmadığı gibi tebligat yapılan Seyithan ALTUN'un muhatap ile aynı konutta birlikte ve sürekli oturup oturmadığı hususunun da yazılı olmadığı ve bu haliyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla katılanın temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar;

ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup,