KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2020/491 E., 2020/2604 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
A-Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı cihetle suçtan doğrudan zarar görmeyen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B-Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören idarenin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, suçtan zarar gören idarenin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca Kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1-Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi’nin duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK'nin 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
2-Sanıkta ele geçen 30 karton gümrük kaçağı sigaranın miktar itibariyle ticari mahiyette olduğu, eylemin 5607 sayılı Kanun kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2020/491, K. 2020/2604, 9 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama