Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5012 K.2021/3408

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Sanık hakkında ağaç kesme suçuyla ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 24.03.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 18.12.2012 tarihinde işlediği ağaç kesme suçundan kurulan hükmün kesinleştiği ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık olağan, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunup suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımının karar tarihinde gerçekleşmiş olduğunun gözetilmemesi,