Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5107 K.2021/2253

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26/07/2015 yerine 25/07/2015 olarak gösterilmesi,

2- Sanığın beraatine, atılı suçu işlemediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/2-b maddesi gereğince karar verilmesi gerekirken, eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK 223/2-a maddesi gereğince karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26/07/2015 olarak ve hükmün birinci fıkrasındaki “223/2-a” ibaresi “223/2-b” olarak değiştirilmek suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.