Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5119 K.2021/1042

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılanın sulh ceza hâkiminden düzeltme ve cevap talebinin yayımlanmasına karar verilmesine dair talebi üzerine İstanbul 25. Sulh Ceza Mahkemesi’nce verilen 25/12/2012 tarih, 2012/874 Değişik İş sayılı düzeltme ve cevabın yayınlanmasına yönelik kararının sorumlu müdür muhatap gösterilerek tebliğe çıkartıldığı ancak tebligatın daimi çalışana tebliğ edildiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/03/2018 tarihli, 2016/19-1073 E. 2018/104 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere;

bildirim usulüne göre, muhataba gönderilmesi gereken ihtarnamenin, sorumlu müdüre 5187 sayılı Basın Kanunu ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nda yazılı esaslara uygun şekilde gönderilmesi gerekirken, tebliğ mazbatasında yapılan incelemede, muhatabın adreste bulunmama sebebi, muhatap yerine tebliği alan kişinin kimin temsilcisi olduğu ve kimin adına tebligatı aldığı yazılmaksızın, sadece tüzel kişinin daimi çalışan olarak yapıldığının belli olduğu, dolayısıyla usulüne uygun yapılmaması karşısında eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak,