Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5230 K.2021/2592

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın beraatine karar verilirken "5271 sayılı CMK'nin 223/2. Maddesinde yazılı hallerden hangisine dayanıldığı" gösterilmeyerek CMK’nin 230/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükmün birinci fıkrasındaki “sanığın” ibaresinden sonra gelmek üzere “5271 sayılı TCK’nin 223/2-b maddesi uyarınca” ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.