Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5287 K.2021/5787

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, anılan kuruma duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hükümler kurulmak suretiyle, CMK'nin 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

2) Sanık ...'nun CMK'nın 195/I maddesine göre, yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren davetiye çıkarılmaksızın CMK'nın 176/2 maddesindeki ihtaratı içeren davetiye ile duruşmaya çağrılarak savunması alınmadan mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre;

1) 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesi ile; sadece adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda "basit yargılama usulü"nün uygulanması mümkün hale getirilmiş, aynı Kanunla CMK'ye eklenen Geçici 5/(1)-d maddesinde ise; 01/01/2020 tarihi itibarıyla "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş..." dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulünün uygulanmayacağı açıkça düzenlenmiş ise de;

Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas 2020/33 Karar sayılı kararları ile yukarıda anılan geçici 5/1-d'de yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibarelerinin, aynı bentte yer alan, "Basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi karşısında, Mahkemece sanıklar lehine sonuç doğurabilecek nitelikteki “Basit Yargılama Usulünün” uygulanma şartları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi mecburiyeti,

2) Sanık ...'na ön ödeme ihtarını içeren tebligatın, öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa sanığın MERNİS adresinin tespitinin yapılarak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, sanığın bilinen en son adresi olan "Bağlarbaşı Mahallesi 1887 Sokak Özgür Apt.

No: 52 Kat:3 No:6 Haliliye/Şanlıurfa" adresine çıkarılan tebligatın iade gelmesi üzerine daha önce bu adreste usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligat bulunmadığı halde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre bu adrese yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; mahkemece sanık için 5809 sayılı Kanun'un 56/4,5 maddesi göndermesiyle 63/10. maddesinde yazılı adli para cezasının alt sınırından hesaplanacak ön ödeme teklifinde bulunulmasıyla aynı maddede yazılı 10 günlük süre içinde ön ödeme şartının yerine getirilmesi beklenerek,

sonucuna göre açılan kamu davasının düşmesine veya devamına karar verilmesiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, ön ödeme işlemleri yerine getirilmeksizin yazılı gerekçeyle sanık ...'nun mahkumiyetine karar verilmesi,

3) Gerekçeli karar içeriğinde sanıklar hakkında 5809 sayılı Kanunun 56/4. maddesi yollamasıyla 63/10. maddesi gereğince temel cezaların takdiren alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen kısa kararda ve hüküm fıkrasında " "takdiren alt sınırdan uzaklaşılarak" yazılarak temel cezaların teşdiden belirlenmesi suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,

4)Gerekçeli karar başlığında sanık ... bakımından suç tarihinin "08/06/2011" şeklinde gösterilmesi yerine “08/08/2011” şeklinde gösterilmesi,