Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5403 K.2021/5789

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'na kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, anılan kuruma duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nin 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

Kabule göre;

1)Müşteki ...'ın bilgi ve rızası dışında kimlik fotokopisi kullanılarak adına sanığın yetkilisi olduğu Enes İletişim isimli işyerinde sahte abonelik sözleşmesi düzenlendiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı somut olayda;

Sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmeyerek mağdur adına sahte hat çıkartmadığını ifade etmesi, iddianamede belirtilen 10/01/2010 tarihli sözleşmenin açılış ve aktivasyon işleminin kim/hangi bayi tarafından yapıldığının ilgili operatörlerden sorulmamış olması, ayrıca bu sözleşmedeki yazı ve imzaların müştekiye ait olup olmadığına dair bilirkişi raporunun alınmadığının, dosyadaki 20/05/2013 ve 30/09/2015 tarihli uzmanlık raporlarının 25/03/2011 tarihli sözleşmeye ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında;

gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, 10/01/2010 tarihli suça konu abonelik sözleşmesinin açılış ve aktivasyon işlemlerinin hangi bayii tarafından yapıldığının, bayi yetkilisinin kim olduğunun ilgili operatörlerden sorulması, ayrıca söz konusu sözleşmedeki yazı ve imzaların müştekinin eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

müteakiben sözleşmenin sanığın yetkilisi olduğu işyerinde düzenlendiğinin, sözleşmedeki yazı ile imzaların müştekiye ait olmadığının tespit edilmesi halinde menfaatin sözleşmenin düzenlendiği işyerinin işletmecisi olan sanığa ait olması nedeniyle suçun sübut bulacağı gözetilerek hükümden önce 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından

abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK’nın 7. maddesi karşısında;

sanığın eyleminin özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve kendisine yapılan ön ödeme önerisine uymadığı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,