Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5433 K.2021/3397

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 12/10/2015 yerine 11/10/2015 olarak gösterilmesi,

2- Bakırköy 5. Sulh Ceza Hâkimliği’nin 14/08/2015 tarih 2015/4341 D. İş sayılı düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kararına vaki itirazın reddine dair Bakırköy 5. Sulh Ceza Hâkimliği’nin 03/09/2015 tarih, 2015/4528 D. İş sayılı kararının tebliğinin sorumlu müdüre yapılması gerekirken vekiline tebliğ edilmiş olması karşısında sanığa yüklenen fiilin sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/2-b maddesi gereğince beraat karar verilmesi gerekirken, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeni ile CMK 223/2-a madde gereğince beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN bozulmasına, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca,