Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/546 K.2020/2065

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- UYAP ortamında yapılan araştırma ve sanığın temyiz dilekçesi eki olarak sunduğu mahkeme ilamından benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/02/2015 tarihli 2014/133 Esas ve 2015/165 Karar sayılı kararı ile 5809 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2.000 TL adli para cezası verildiği, cezanın miktar itibariyle kesin nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2- TCK'nun 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceği ihtarında bulunulmaması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,