Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/5615 K.2021/4156

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Düzeltme ve cevap metninin 15/10/2015 tarihli nüshanın 1. ve 5. sayfasında tekzibe konu habere göre daha küçük puntolarla, farklı sütunlarda yayımlanmış olması ve ilk sayfada haberin büyük bir bölümü verildiği halde düzeltme ve cevap metninin ilk sayfadaki anonsunun sayfanın alt bölümünde ve sayfada daha az yer kaplayacak şekilde yayımlanması karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, Adana 4. Noterliği’nden gönderilen ihtarname 31/07/2015 tarihinde tebliğ edilmişse de ihtarnameye tebliğ şerhinin 17/08/2015 tarihinde düşüldüğü,

katılanın tebligatı bu tarihten önce öğrendiğine dair dosya kapsamında belge bulunmamakla Adana 1. Sulh Ceza Hakimliği’ne 24/08/2015 tarihinde yapılan talebin süresinde olduğu, kaldı ki düzeltme ve cevap metninin kesinleşmiş hakimlik kararına rağmen usulüne aykırı yayımlanması nedeniyle açılan kamu davasının kovuşturmasında 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesine dair sürecin değerlendirme konusu yapılamayacağı bu hususun ancak kanun yararına bozma konusu olabileceği, Adana 1. Sulh Ceza Hakimliği’nin 25/08/2015 tarih, 2015/3641 D.

İş sayılı düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına ilişkin karara vaki itirazın reddine dair merci Adana 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/09/2015 tarih, 2015/4197 D.

İş sayılı kararı 13/10/2015 tarihinde sorumlu müdür yerine vekiline tebliğ edidiği ancak düzeltme ve cevap metni 15/10/2015 tarihinde yayımlanmış olmakla sorumlu müdür olan sanığın kesinleşmiş hakimlik kararından haberdar olduğu gözetilmeksizin tebligatın sorumlu yazı işleri müdürü yerine vekiline yapıldığından bahisle beraatine karar verilmesi,