Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/563 K.2021/20451

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediğinin, müşteki ...'nin ise yargılama aşamasındaki 27/01/2015 tarihli beyanında şikayetçi olduğunu belirtmesine karşın, davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmadığının anlaşılması karşısında,

yokluğunda verilen kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan müşteki ... ile temyiz dilekçesiyle katılma talebinde bulunan suçtan zarar gören Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar;

ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup,