Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/6372 K.2021/6553

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların, TCK'nın 106/1-1, 125/1, 151/1 ve 86/2. maddeleri uyarınca hükmolunan tehdit, hakaret, mala zarar verme ve basit yaralama suçları olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen hakaret ve basit yaralama suçları önceden de uzlaşma kapsamında ise de, tehdit ve mala zarar verme suçlarıyla birlikte işlenmesi nedeniyle CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca engel bulunduğu anlaşılmakla,

tehdit ve mala zarar verme suçlarının da uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, anılan suçlar yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, hakaret, tehdit, yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan hükümler yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,