Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/6814 K.2021/7112

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 51/2-a maddesi uyarınca 288,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Bozüyük İlçe Emniyet Müdürlüğü Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 14/03/2020 tarihli ve IP 557559 sayılı idarî yaptırım karar tutanağına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan idarî yaptırım kararının kaldırılmasına ilişkin Kocaali Sulh Ceza Hakimliğinin 26/03/2020 tarihli ve 2020/108 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/10/2020 gün ve 7166 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/10/2020 gün ve KYB-2020-94647 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Kocaali Sulh Ceza Hakimliğince hakkında idari para cezası düzenlenen kabahatlinin kullandığı 07 KR 704 plaka sayılı aracın olay tarihi itibarıyla Kocaali Hakimi olarak görev yapmakta olan eşi Güldalı Keser adına kayıtlı olduğundan bahisle başvurunun kabulüne karar verilmiş ise de,

1-5326 Sayılı Kabahatler Kanununun 28/1-a maddesi uyarınca "Yetkili olmadığının anlaşılması halinde dosyanın yetkili sulh ceza mahkemesine gönderilmesine" ilişkin düzenleme ve 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12/1. maddesinde düzenlenen "Davaya bakmak yetkisi, suçun işlendiği yer mahkemesine aittir" hükmü gereğince somut olayda kabahat eyleminin Bozüyük-Kütahya yolu üzerinde Bilecik ili Bozüyük ilçesinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, dosyanın yetki yönünden Bozüyük Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği,

2-Kabule göre de, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 18/09/2017 tarihli ve 2016/15714 esas, 2017/6945 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, idarî para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “Kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hâkim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma ve kovuşturma yapma yetkisi,

ilgilinin görev yaptığı yerin bağlı olduğu bölge adliye mahkemesinin bulunduğu yerdeki il Cumhuriyet başsavcılığı ve aynı yer ağır ceza mahkemesine aittir." şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin Hâkim ve Cumhuriyet savcısı olması halinde bahse konu prosedürün uygulanacağı, somut olayda ise kabahatlinin Hakim yahut Cumhuriyet savcısı olmadığı, kaldı ki idarî para cezasına ilişkin tutanağın kabahatlinin yüzüne karşı verildiği ve kendisinin de imzasının alındığı,

dolayısıyla itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü.