Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/6958 K.2021/2360

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 6831 sayılı kanun'un 93 maddesinde yazılı eyleminden dolayı verilen mahkumiyet kararı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği fakat sanığın beş yıllık denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın açıklanması için ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, yargılamanın ihbarda bulunulan Sulh Ceza mahkemesinin kapatılması nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesine devredilen dosya üzerinde yapılması gerekirken, Sulh Ceza Mahkemesinin dosyasının fotokopisinin çekilip dosya oluşturularak asıl dosya celp edilmeden yargılama yürütülmesi,

2-Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, katılan, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde hükmün neden açıklandığına ilişkin açıklamayla yetinilip 5271 sayılı CMK’nın 231/11 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

3-Katılan kurumun kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu ve bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,