Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/706 K.2020/2808

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Önceden verilip kesinleşen cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nin 43. maddesi uygulanarak belirlenen cezadan mahsubunda; belirlenen gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesine göre 1 gün karşılığı takdir edilen miktar ile çarpılmasından sonra ortaya çıkan miktar üzerinden kesinleşen ilamda belirlenen sonuç adli para cezası miktarının düşürülmesi suretiyle sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde gün üzerinden mahsup işlemi yapılması hatalı ise de; hem kesinleşen ilamda hem de yeniden kurulan hükümde 1 gün karşılığı 20 TL. olarak taktir edilmesi nedeniyle sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Suç tarihi itibarıyla uygulanması gereken 4733 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında Gümrük İdaresi’nin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,