Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/7234 K.2021/2364

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Gülnar Kadastro Mahkemesinin 1993/137 esas sayılı dosyasının sonucunun bekletici mesele yapıldığı, TCK'nın 67/1. maddesi uyarınca bekletici mesele kararının alındığı 07.11.1996 tarihi ile kadastro mahkemesinin kararının kesinleştiğinin anlaşıldığı 11.06.2015 tarihi arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık olağan, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması karşısında zamanaşımının sanık bakımından kesildiği mahkumiyet kararının verildiği hüküm tarihi olan 31.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,