Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2020/803 K.2020/20464

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçların sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 228/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet kararında, gerekçe kısmında sanığın eyleminin TCK’nin 228/1. maddesine uyduğu belirtilmiş iken, hüküm bölümünde uygulanan fıkra gösterilmeden dayanak maddenin yalnızca “228” olarak gösterilmesi,

2) 1072 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde TCK’nin 62. maddesinin uygulanması neticesi belirlenen hapis cezasının “10 ay” yerine “10” olarak belirlenmesi,