Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2021/239 K.2021/6629

5253 sayılı Dernekler Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 1.586,19 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Tepebaşı Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 27/04/2020 tarihli ve 42 sayılı idarî para cezası kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Eskişehir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/1759 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 11/11/2020 gün ve 94660652-105-26-14730-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2020 gün ve KYB-2020/102215 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Çamlıca Eğitime Devam Eden Öğrencilere Yardım Derneği'ne yönelik yapılan denetim sonrasında tanzim edilen rapor uyarınca, dernek gelirlerinin tahsilinde kullanılan alındı belgelerinin üzerinde ödenti veya bağışta bulunan gerçek kişilerin T.C. kimlik numaralarının ve tüzel kişilerin vergi numaralarının yazılmadığı hususu tespit edilerek,

anılan dernek hakkında 1.586,19 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de, 5253 sayılı Kanun'un 17. maddesinde yer alan "Derneklerin iş ve işlemlerinde, bu Kanun ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu ile bunlara dayanılarak çıkarılan yönetmeliklerin hükümlerine aykırılık tespit edilmesi halinde, konusu suç teşkil etmeyen hata ve noksanlıkların mülkî idare amirinin yazılı istemi üzerine,

ilgili dernek tarafından otuz gün içerisinde giderilmesi zorunludur." şeklindeki düzenleme uyarınca ilgili derneğe düzeltme yapması için gerekli süre verilmediği gibi, bağışçı olan ve dernek kayıtlarında kişisel bilgileri sınırlı bir şekilde bulunan şahıslara ilişkin özel bilgi mahiyetindeki T.C. kimlik ve vergi numaralarına ulaşılmasının da hayatın olağan akışına aykırı kaldığı gözetilmeden, başvurunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;