Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2021/4105 K.2021/6459

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı "hamiline yazılı çek defteri kullanmadan hamiline yazılı çek düzenlemek" suçundan dolayı 5941 sayılı Kanun'un 7/9. maddesinden açılan kamu davasında, mahkemece 20.06.2011 tarihinde sanığın 25 gün hapis cezasına mahkumiyetine ve devamla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde 5941 sayılı Kanun'da değişiklik yapan 6273 sayılı Kanun'un 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe girdiği ve sanığın üzerine atılı suçun yaptırmının hapis cezası iken idari para cezasına dönüştüğü, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç daha işlediği ve mahkemece sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara esas mahkumiyet hükmünün, TCK.nun 50/1-a,52/2 maddesi hükümleri de uygulanarak açıklandığı anlaşılmakla;

Mahkemece, hüküm tarihinde sanık hakkında TCK'nin 7. maddesinde öngörülen lehe kanun ilkesi gereği sanığın beraatine ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımı dolduğundan idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yürürlükte olmayan Kanun maddesine göre sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,