Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2021/4255 K.2021/7247

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Anayasanın 141, CMK’nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.

Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına atıf yapılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Sanığa ait iş yerinde ele geçirilen suça konu film ve müzik CD/DVD'lerinin, 5846 sayılı Kanun kapsamında zorunlu bandrole tabi eser niteliğinde olup olmadığı, üzerlerinde bandrol bulunup bulunmadığı, ikinci el olup olmadığı ve hukuka aykırı olarak çoğaltılıp çoğaltılmadığı ile erotik ve porno içerikli CD'lerin bilirkişi raporunda müstehcen görüntüler içermediğinin tespiti nedeniyle TCK'nin 226. maddesi kapsamında bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı yeni bir bilirkişi raporu alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''04.05.2010'' yerine ''06.05.2010'' olarak gösterilmiş olması,

2-5237 sayılı TCK'nin 226/1-d maddesinde cezai yaptırım olarak, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası öngörülmesine karşın, hapis cezası yanında doğrudan 450 TL adli para cezasına hükmolunmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Açıklanması geri bırakılan hükümde suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmesine rağmen, denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle hüküm açıklandığında, suça konu ürünlerin müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,