Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2021/6933 K.2021/6455

Yerel Mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında daha önceden kesinleşen beraat hükmüne karşı, sanık tarafından yatırılan adli para cezasının infazına dair paranın iade edilmesinin unutulduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna gidildiği, Dairemizin 22.10.2015 tarihli 2015/8938 E. 2015/6030 K. sayılı kararıyla, hükmün bu yönden kanun yararına bozulmasına ve sanığın adli para cezasının infazı kapsamında yatırdığı paranın iadesine karar verildiği,

işin esasını çözen mahiyetteki bu karar üzerine ilk derece mahkemesince her hangi bir işlem yapılmasına gerek yokken, mahkemece dosyaya bozma üzerine yeni bir esas verilmek suretiyle "hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair karar verildiği, bu kez verilen kararı katılan vekilinin süre tutum mahiyetinde bir dilekçe ile temyize konu ettiği, temyiz dilekçesi üzerine,

mahkemece CMK'nin 309/5. maddesi gereği kanun yararına bozma üzerine verilen kararların kesin olduğu gerekçesiyle, temyiz yolunun açık olduğunun sehven yazıldığının kabul edilmiş olması ve katılan vekilinin bu ek kararı da bir süre tutum dilekçesiyle gerekçesiz şekilde temyize konu ettiğinin anlaşılması karşısında;