Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2021/812 K.2021/6786

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 61 ve 3/1. maddeleri uyarınca, alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi sırasında, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kastı ve işlenen suçun ağırlığıyla orantılı olarak asgari hadden hakça oranda uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken, hapis ve adli para cezasında fazla miktarda teşdit uygulanmak suretiyle ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

1-) Denetim sırasında klinikte ele geçirilen ve müsaderesi talep edilen diş hekimliğinde kullanılmaya müsait suça konu malzemelerin müsaderesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,