Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/127 K.2006/2043

Taraflar arasındaki konkordatonun feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili davalı tarafından teklif edilen konkordatonun tasdik edildiğini, aralarında yaptıkları anlaşma uyarınca müvekkilinin konkordato kapsamındaki bir kısım borçları ödeyerek alacaklıların halefi durumuna geldiğini ancak gönderilen ihtara rağmen davalının bu borçları proje dahilinde ödemediğini ve taşınmaz devri işlemlerini de gerçekleştirmediğini bildirerek konkordatonun kısmen feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacının konkordato alacaklısı olmadığını ve bu davayı açamayacağını, borçların tamamen ve davacı tarafından yapıldığı iddiasının doğru olmadığını, taşınmaz devri sözleşmesinin şekil şartlarına tabi olduğunu, ödeme yapmanın alacaklılara halefiyet sağlamayacağını ve ödeme nedeniyle alacaklıların fesih davası açmak hakları kalmayacağından bu hakkın halefiyet yolu ile davacıya da geçmeyeceğini, ödemeler nedeniyle alacaklı ise alacağını muaccel hale getirmesi gerektiğini; taşınmaz devri bakımından tescil davası açılabileceğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının konkordato kapsamındaki alacaklıların halefi sıfatıyla dava açtığı ancak temlik tarihlerinin konkordatonun kesinleşme tarihinden sonra olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 307/I nci maddesine göre konkordatonun kendisi bakımından feshini istemek hakkı, yalnızca konkordato kapsamındaki alacaklılara tanınmıştır. Davacının bir kısım konkordato alacaklılarının alacağını ödediği iddia edilmiş ise de, bu alacaklar temlik alınmış değildir; bu itibarla davacının konkordato alacaklısı ya da bu alacaklıların halefi olduğundan söz edilemez. Açıklanan kurum karşısında sonucu itibariyle doğru görülen yerel mahkeme kararının onanması gerekmiştir.