KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2006/2128 E., 2006/5594 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2006
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilenhükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR -
Davacılar vekili müvekkili şirket ile davalı banka arasında kredi sözleşmeleri imzalandığını, diğer davacıların sözleşmelerde kefil sıfatı ile imzalarının bulunduğu, davalı bankanın ayrıca teminat olarak müvekkilerinden ipotek aldığını, davacı bankanın Şubat 2001 ekonomik krizi sırasında borcun tamamını talep edip hem ipoteğin paraya çevrilmesi hem de kredi sözleşmelerine dayalı olarak takibe geçtiğini oysaki, kredi borcunun büyük kısmının ödendiğini, ancak davalı bankanın fazla miktarda talepte bulunduğunu belirterek müvekkilerinin davalı bankaya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. .
Davalı banka vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı banka ile davacılar arasında kredi sözleşmeleri imzalandığı, davalı bankanın alacağını tahsil amacı ile tahsilde tekerrür olmamak üzere iki ayrı takibe geçtiği, bu durumun kanuna aykırı olmadığı, davalı bankanın davacılardan alacaklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamından sonra yeni bir bilirkişi raporu alınmış ise de iki rapor arasında çelişki olduğu görülmüştür.Bu durumda talimat yolu ile Bankacı, Hukukçu ve Mali Müşavirden oluşan (3) kişilik bilirkişi kurulundan çelişkiyi giderici rapor alınmadan mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gibi, kazanılmış hakları gözetilmeden karar verilmesi de kabul şekli itibari ile ayrıca doğru değildir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2006/2128, K. 2006/5594, 25 Mayıs 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama