Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2007/7412 K.2007/9533

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin direnmesine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.11.2006 günlü 2006/19-718-718 sayılı ilamıyla direnme kararının yerinde olmasına yönelik olarak verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili tarafından, taraflar arasındaki sözleşmenin iptali, sözleşme nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti, teminat mektubunun iptali ve iadesi istemli açılan davanın yargılaması sonunda ... 5.Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.3.2001 tarihli 2000/726 Esas, 2001/278 Karar sayılı ilamının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 3.2.3005 günlü 2004/7560 Esas, 2005/646 sayılı ilamıyla yanlar arasındaki protokolde değişiklik yapıldığının mahkemece gözlendiğinin belirtildiği, ancak bu konuda tam bir denetim olanağının bulunmadığı, bu konu yönünden bilirkişi incelemesi yapılmak üzere hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece 30.6.2005 günlü 2005/197 Esas ve 2005/345 sayılı ilamla direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.11.2006 günlü 2006/19-718-718 sayılı ilamıyla "yerel mahkemenin bilirkişi incelemesine gerek olmadığı yolundaki direnme kararı doğru olmakla birlikte işin esasına yönelik taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz istemi müvekkilince yatırılan harçların davalıdan tahsili yönünde mahkemece hüküm tesis edilmemesi hususuna ilişkindir.Davacı yanca yatırılan 1.800 YTL peşin harçla ilgili hüküm kurulmuştur.Ancak, davacı tarafça ödenen 6.840 YTL bakiye ilam harcıyla ilgili hüküm kurulmaması isabetsiz olup bozmayı gerektirmekte ise de anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.