Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2008/11295 K.2009/7195

Taraflar arasındaki menfi tespit- istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı bankanın teminat mektuplarının komisyon bedeline dayalı olarak müvekkilleri aleyhine takibe geçtiğini, takibin haksız olduğunu, davalı bankanın hukuka aykırı olarak komisyon oranlarını ve tutarlarını fahiş miktarda artırdığını, durumun müvekkiline bildirilmediğini belirterek müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tespiti ile icra dosyasına yatan paranın istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka ile davacı şirket arasında imzalanan kredi sözleşmelerinde diğer davacının kefil sıfatı ile imzalarının bulunduğu müvekkili bankanın davacılar aleyhine teminat mektubu komisyon borcundan kaynaklanan alacağın tahsili için takibe geçtiğini, açılan davanın haksız olduğunu öne sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında kredi sözleşmeleri imzalandığı uyuşmazlığın teminat mektubu komisyon oranlarının davalı banka tarafından % 03’den % 6’ya yükseltilmesinden kaynaklandığı, bu belirlemenin genel kabul gören % 4 oranından fazla olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davacılar vekili her ne kadar hükmü katılım yolu ile temyiz etmişse de, temyiz isteminin HUMK.’nun 432/2. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra yapılması nedeni ile davacılar vekilinin temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140/1. maddesi “Fon, her türlü vergi, resim ve harçtan muaftır.” Hükmünü içermektedir. Hal böyle olunca mahkemece kanun hükmüne aykırı olarak davalı Birleşik Fon Bankası aleyhine harca hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği için HUMK. ‘nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.