KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2008/11997 E., 2009/8845 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2009
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, müvekkiline bayi sıfatıyla İstanbul ilinde satış ve pazarlama hakkı verildiğini, müvekkilinin sözleşmeye güvenerek 100.000.000.000 TL civarında harcama yaptığını, (3) personel aldığını, (50)’den fazla satıcı ile yazılı sözleşme imzaladığını, ancak davalının başlangıçta akde uygun davranmasına rağmen daha sonra akdin ifasından kaçındığını ve en sonunda da üretiminin tamamını... grubuna devrederek akdin ifasını imkansız kıldığını, bu nedenle de müvekkilinin zarara uğradığını belirterek, 50.000.000.000 TL menfi zarar, 50.000.000.000 TL mahrum kalınan kar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmenin diğer koşullar başlıklı bölümünün 1. maddesi uyarınca davacının üretimin durdurulması gerçeğini kabul ettiğini, müvekkilinin 2003 yılı Mart ayında üretimi durdurduğunu ve sözleşmenin uygulanamaz hale geldiğini, davacının ava dışı ... .. Şirketine olan borçlarını ödemek için bu davaya açtığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre yanlar arasındaki sözleşmenin 1. maddesiyle, davalının ekonomik durumunun kötü olduğu, üretimi durdurma riskinin bulunduğu ve üretim yapılamaması halinde bayilik sözleşmesinin davalı tarafından tek taraflı feshedilebileceği hususlarının davacı yanca kabul edildiği, sözleşmedeki bu asıl hüküm gereği davacının menfi ve müspet zarar isteyemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2008/11997, K. 2009/8845, 5 Ekim 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama