Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2008/12068 K.2009/408

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ... ve ... ... vekili ile diğer davalı ... ...'ün temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı ... ...’ün abone olarak diğer davalıların da fiili kullanıcı olarak sorumlu oldukları 2.332.282.500 TL’ nin dava tarihinden itibaren gecikme cezasıyla birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ... vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, borcun kullanıcı olan diğer davalılara ait olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar, dava konusu aboneliğin bulunduğu taşınmazı kullandıkları süre içerisinde sarfedilen su bedellerini ödediklerini bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalıların temyizi üzerine, Dairemizin 29/01/2007 günlü ilamıyla davalıların itirazları üzerine ek rapor alınması yönündeki ara kararı gereğinin yerine getirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğinden bahisle bozulmuş, bozma sonrası yapılan yargılamada davanın kabulüne, 2.332.28 YTL’ nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, tüm davalıların yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Gecikme zammı faiz niteliğinde olup, dava tarihinden itibaren gecikme zammını da içeren toplam miktara faiz yürütülmesi BK’ nun 104/son maddesi hükmüne aykırılık oluşturmakta ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’ nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Aslı gibidir.