Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2008/7606 K.2009/3524

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin hamili olduğu çeklerin karşılıksız kalması nedeniyle muhatap bankadan, bankanın sorumlu olduğu her çek yaprağına ilişkin asgari ödeme tutarını talep ettiklerini, ödeme yapılmaması nedeniyle yapılan takibin, vaki itiraz nedeniyle durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın % 40’ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 3167 Sayılı Kanun’un 10. ve 4/3.maddeleri uyarınca ibraz süresi içerisinde ve çek aslının bankaya verilmesi suretiyle bankanın ödeme yapabileceğini, takip sırasında çek aslının verilmesi halinde yasal ödeme yükümlülüğü altındaki miktarın ödeneceğinin bildirildiğini, yargılama gideri ve vekalet ücretinden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirtilerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece 3167 Sayılı Kanun’un 10. maddesi uyarınca karşılıksız çıkan her çek yaprağı için bankanın 410.00.-TL. ödemesi gerektiği, bunun için çek aslının bankaya verilmesi gerekmediği gibi, ibraz süresi içinde talepte bulunulmasının zorunlu olmadığı belirtilerek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın % 40’ı oranında inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın sonuçlandırıldığı 24.4.2008 tarihli son oturumdaki kısa kararın 2’nci fıkrasında (İtirazın iptaline karar verilen miktarın %40’ı üzerinden hesaplanan 820.00.YTL inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine) denildiği hâlde, gerekçeli kararın 2’nci fıkrasında (İtirazın iptaline karar verilen miktarın %40’ı üzerinden hesaplanan 820.00.YTL inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine) denilmiştir. Bu hâl, HUMK’un 381/2.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.