KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2008/8930 E., 2009/3993 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2009
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan konsinyo sözleşmesine istinaden fuarda ve fuar sonrası davalı şirkete ait işyerinde teşhir edilmek üzere davalı şirkete verilen kombilerin müvekkiline teslim edilmediğini, bedelinin de ödenmediğini, bedelin tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürmüş ve itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket temsilcisi ... iddiaya konu kombilerin haksız yere icra marifeti ile haczedildiğini, bu nedenle istihkak davası açıldığını, üzerlerine düşen tüm sorumlulukları yerine getirdiklerini, kombiler kendilerine verilir verilmez davacı şirket çalışanı Levent Karatay’a teslim edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., konsinye sözleşmesini şahsı adına değil, davalı şirket adına imzaladığını, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davalı şirket bakımından konsinye sözleşmesinde vade belirtilmemiş ise de, takibin yapılması ile davalı tarafın mütemerrit duruma düştüğü, bilirkişi tarafından belirlenen bedelden davalı tarafın sorumlu olduğu gerekçesi ile yargılama aşamasında kombilerin davacıya teslim edilmiş olması nedeniyle davanın konusuz kaldığı, ancak hesaplanan 3.010.00.-YTL. kombi değerinin % 40’ı oranındaki icra inkar tazminatından davalı şirketin sorumlu bulunduğuna karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2008/8930, K. 2009/3993, 5 Mayıs 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama