Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2008/9653 K.2008/11295

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile yaptığı 25.10.1999 tarihli sözleşme ile davalıya ait işyerini kiraladığını, Milas Belediyesi’nin 03.07.2000 tarihli tutanağı ile kiralananda lastik sökme-takma işlerinin yapılamayacağının kendilerine bildirildiğini ve beş yıllık süre ile yapılmış olmasına rağmen, sözleşme süresi dolmadan 2001 yılı Nisan ayında işyerinin tahliye edilerek, kira sözleşmesinin de 29.04.2001 günü şifahen feshedildiğini;

davalının mecuru kiraya vermeyerek kırk ay bekleyip, aylığı 320,-USD.den tahliye talepli icra takibine giriştiğini, takibe yönelik itirazlarının Milas İcra Mahkemesince kaldırıldığını ve tahliyelerine karar verildiğini ileri sürerek takipten dolayı borçlu bulunmadıklarının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiş.

29.09.2005 tarihli dilekçesinde de tehir-i icra teminatı olarak yatırdıkları teminat mektubunun 27.07.2005 tarihinde nakde çevrildiğini, bakiye 5.990,-YTL.nin de taraflarından ödendiğini bildirerek paranın istirdadını istemiştir.

Davalı vekili davacının işi terk etmesinin sözleşmeyi sona erdirmeyeceğini, sözleşmenin feshedilmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davacı kiracının kiralananı davalıya teslim ettiğini yazılı delille kanıtlayamaması nedeniyle kira parasından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davalı yararına % 40 oranında tazminata karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde değilse de, İcra ve İflas Kanunu’nun 72 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre, somut olayda ihtiyati tedbir nedeniyle alacağın geç tahsilinden söz edilemeyecek olması karşısında davacının tazminatla mahkum edilmesi koşulları oluşmadığından kararın hüküm fıkrasının tazminata ilişkin ikinci paragrafının kaldırılarak hükmün onanması gerekmiştir.