Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/10036 K.2010/4058

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.Mine Özdemir ile davalı vek.Av.Umut Aksoy'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili müvekkili şirketin davalıdan 22.11.2007 tarihinde 846.000,-TL.+KDV ile taşınmaz satın aldığını, davalının süresi içinde fatura düzenlememesi nedeniyle 152.280,-TL. KDV’yi iade alamadıklarını, sonrasında düzenlenen faturanın ise tahrif edilmiş olduğu gerekçesiyle KDV iadesine konu edilemediğini ileri sürerek şimdilik 20.000,-TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili davacı ile müvekkili arasında 18.01.2007 tarihinde taşınmaz satış vaadi sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre bedelin 595.000,-USD+KDV olduğunu ve 30.09.2007 ortalama vadede ödeneceğini, sözleşmenin akdedilmesine kadar toplam 664.080,23 TL avans ödemesi yapıldığını, ancak kalan ödemelerin süresinde yapılmaması nedeniyle yeni bir vade belirlenmesini ve bu arada taşınmazın da tapuda devredilmesini istediğini.

21.11.2007 tarihli protokolle tapunun hemen devri ve davacının 201.000,-USD borçlu olduğu konusunda uzlaşmaya varıldığını; tapu devrinin 22.11.2007 günü yapıldığını ve vergiyi doğuran olayın bu tarihte gerçekleştiğini, ödemeler toplamı 664.080,23 TL ile bakiye borç karşılığı 239.933,70 TL üzerinden oluşan 904.013.93 TL’nin 766.113,50 TL.lik kısmının arsanın satış bedeli, kalan 137.900,43 TL.nin ise KDV olduğunu;

müvekkilinin bu işleme ilişkin faturayı kesmeyi unuttuğunu ve yıl sonu envanter işlemi sırasında fark ettiğini, davacının da talebi ile faturanın 22.11.2007 tarihi ile düzenlendiğini, müvekkilinin de 2007 yılı defterlerini açıp, satışı işleyerek “pişmanlık” usulü ile KDV’yi vergi dairesine ödediğini, aynı işlemi yapmayan davacının bu kez faturada düzeltme talep ettiğini ve müvekkilinin de bu çerçevede faturayı düzelttiğini;

düzeltilmiş bu faturayı Nisan 2008 beyannamesi ile vergi dairesine sunduğunu ancak yılı geçtiğinden vergi dairesinin KDV iadesi yapmadığını, bunun da tamamen davacının vergi mevzuatına uygun davranmamasından kaynaklandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davalının faturayı süresinde kesmemesi nedeniyle % 80 oranında, davacının ise satışı defterlerine işlemesine rağmen, fatura isteyip gerekli mali işlemleri de derhal yapması gerekirken bunu yapmaması nedeniyle % 20 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle KDV indiriminden kaynaklanan 110.985,18 TL.nin 13.07.2008 (temerrüt) tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı şirket vekili gerek cevap layihasında ve gerek bilirkişi raporuna itirazlarını içeren 16.03.2008 tarihli dilekçesinde davacının 2007 yılı ticari defterlerine geriye dönük olarak faturayı işleyebileceğini ve bu düzeltmeye dayalı olarak KDV iadesine hak kazanabileceğini ileri sürmüşse de, bu husus bilirkişi incelemesinde değerlendirmeye alınmamıştır.

Bu durumda mahkemece katma değer vergisi uygulaması konusunda uzman yeni bir bilirkişiden ya da oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan davalının bu savunmaları çerçevesinde rapor alınarak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.