Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/1054 K.2009/2950

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av.... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait bir binayı 01/07/2002 tarihinde aylık 2000 TL bedelle 6 yıllık kiraladığını, daha önce İskender ve kebap salonu olarak çalıştırılan yerin hemen tadilatına başlandığını, tadilatın bitirilmesinden sonra içkili balık restaurantı olarak açmak istedikleri bu yere belediyenin ruhsat vermediğini, ruhsat alımı için tüm masrafların müvekkili tarafından yapıldığını, müvekkilinin işyerini 20/02/2003 tarihinde açılır hale getirdiğini, davalının mecuru işyeri olarak açılamayacağını bilerek kiraladığını, davalı ile 02/04/2003 tarihli taahhütname imzalandığını, davacının taahhütte öngörülen ilk taksiti ödemediğini,

davalının tahliye taahhüdü talebinin kabul edilerek 18/04/2003 tarihli tahliye taahhütnamesi düzenlendiğini, davalının tahliye taahhüdünü ve kira alacağını takibe koyduğunu, 02.07.2003 tarihinde davalıya 27.300 TL ödeme yapıldığını, kira sözleşmesi imzalanacak iken davalının fesih sözleşmesi imzalattığını, davalının sözünde durmayarak müvekkiline zarar verdiğini ileri sürerek 52.300 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin işyerini kiralarken bu yerin vasfı konusunda kimseyi yanıltmadığını, mecurun durumunu davacının bildiğini, içkili balık lokantası için yapılan başvuru ve masrafların davalıyı ilgilendirmediğini, ayıp iddiasının doğru olmadığını, davacının kira borcunu ödemediğini, tahliye taahhüdüne göre işlem yapılmasında usulsüzlük bulunmadığını, müvekkilinin tadilat ve tamirat masraflarını ödemeyi kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davalı ıslah yoluyla zamanaşımı itirazında bulunmuş ise de, taşınmazın tahliye edildiği 24/07/2003 tarihinden dava tarihi olan 09/07/2004 tarihine kadar geçen sürede zamanaşımının dolmadığı, davalının taşınmazın ruhsat durumunu davacıya bildirmediği, işyerini tahliye eden davacının mecurun restaurant olarak dizaynı için yapılan masrafları talepte haklı olduğu gerekçesiyle 202.050 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 01/07/2002 tarihli kira sözleşmesinin süresi 6 yıl olup, kiralanan yerin hazır boş bina olduğu, lokanta- restaurant şeklinde kullanılacağı belirtilmiştir. Davacı bina ruhsatı olmadığı için resmi mercilere başvuruda bulunarak 30.10.2002 tarihinde yapı ruhsatı, 06.02.2003 tarihinde işletme ruhsatı aldığı tespit edilmiştir. Yapı ruhsatı ve işletme ruhsatını alan davacı kiracı 02.04.2003 tarihli taahhütnameyi imzalamıştır. Taahhütname ile kiracı, 01.04.2003 tarihi itibariyle 27.300.000.000 TL borcu bulunduğunu, bu borcu belirtilen tarihlerde ödememesi halinde taşınmazı tahliye edeceğini kabul etmiştir. Borçlu kiracı 18/04/2003 tarihli noterden düzenlenen taahhütname ile taşınmazı 18/05/2003 tarihinde tahliye edeceğini taahhüt etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 02.07.2003 tarihli sözleşmede işyerinin 02/07/2003 tarihi itibariyle boş olarak teslim edildiği, mal sahipleri davalının kiracıdan hiçbir hak ve alacağı kalmadığı, kiracı ... Gıda Ltd. Şti.’nin mal sahibi davalıya 5.000.000.000 TL nakden ve peşinen ödediği belirtilmiştir.

Mahkemece, 02.04.2003 tarihli taahhütname, 18.04.2003 tarihli tahliye taahhütnamesi ve 02.07.2003 tarihli sözleşmenin davacının talebine etkisi üzerinde durulmadan ve karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması isabetsizdir.