Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/10903 K.2010/6919

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin satın almış olduğu taşınmazda daha önceki kiracının kullanımından doğan borcun ödenmemesi gerekçe gösterilerek müvekkilinin elektrik abonesi yapılmadığını belirterek müvekkiline abonelik verilmemesi yönünde çıkan muarazanın giderilmesini ve müvekkilinin, davalı kurumca BK’nun 179.maddesi gereğince sorumlu olduğu iddia edilen 2133,33.TL elektrik borcundan dolayı sorumlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, daha önceki kullanımdan doğan elektrik borcundan dolayı önceki kullanıcı ... adına icra takibi yapıldığını, ayrıca davacının yeni kiracısına elektrik aboneliği verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller doğrultusunda, davacının söz konusu taşınmazı ...’e kiraya verdiği, davalı kurumca bu kişiye elektrik aboneliği verildiği, bu nedenle ortada bir muaraza olmadığı,ayrıca davacının daha önceki kullanımdan dolayı sorumlu olmayacağı ve kendisine yönelik icra takibi bulunmadığı, bu nedenle bu konuda dava açmasında hukuki yarar olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı kurumun, davacının önceki abonenin kullanmış olduğu elektrik borcundan sorumlu tutulmasının mümkün olmamasına rağmen, davacının başvurusunun, daha önceki kullanıcıların borçlarından dolayı BK’nun 179.maddesi gereğince davacının da sorumlu olacağı gerekçesiyle reddedilmesi doğru değildir.Bu nedenle Mahkemece davacının bu yöndeki talebinin kabulü gerekirken aksi yönde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.