KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/11903 E., 2010/929 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı şirketten olan alacağına karşılık aldığı davalı banka tarafından verilen çek karnesinden keşide edilen çekin muhatap bankaya ibraz edildiğini, karşılıksız çıktığını, 3167 sayılı Kanunu’nun 10.maddesi uyarınca bankanın sorumlu olduğu tazminat tutarı olan 435.00 YTL’nin tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili çekin zamanaşımına uğradığını, çekin yasal süresi içinde bankaya ibraz edilmediğini, çek aslının müvekkilinin şubesinde teslim edilmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece 3167 sayılı Kanunun 10.maddesi uyarınca süresinde ibraz edilip karşılıksız çıkan her çek yaprağından dolayı muhatap bankanın sorumlu olduğu bedelin ibraz sırasında istenmemiş olsa bile sonradan istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne icra takip dosyasında davalının asıl alacak 435.00.YTL'ye yapmış olduğu itirazının iptaline, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz işletilerek takibin devamına, davacının icra inkar talebinin reddine karar verilmiş,
hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemenin aynı esas ve karar numarası üzerinden verilen 13.05.2009 tarihli kararıyla davalı tarafça temyiz edilen kararın miktar yönünden kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle HUMK.nun 432-426/f maddelerine göre temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar da yine davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/11903, K. 2010/929, 3 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama