KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/3027 E., 2010/1001 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili banka ile dava dışı firma arasında imzalanan kredi sözleşmesinde davalıların kefil sıfatı ile imzalarının bulunduğu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine girişilen takibe davalıların itiraz ettiğini belirterek haksız itirazın iptali ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, 21.11.2008 tarihli dilekçe ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı banka ile dava dışı ... A.Ş arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesinde davalıların kefil sıfatı ile imzalarının bulunduğu kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilip takibe geçildiği davalılara kefil sıfatı ile borçtan sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı bankaca davalılara keşide edilen 09.10.2000 tarihli noter ihtarında 63.000.000.TL (63 TL) devre komisyon faizi talep edilmiş olmasına rağmen, takip talepnamesinde bu miktar “11.727.46 YTL” olarak belirlenmiştir. Bu durumda, davalıların 63.000.000. TL (63 TL) yönünden ihtarname tarihine göre, geri kalan miktar yönünden ise temerrüt tarihinin takip tarihi olduğu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece aksi düşüncelerle yazılı şekilde fazla faize hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/3027, K. 2010/1001, 4 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama