Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/3432 K.2009/5481

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit-itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar-karşı davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K ARAR -

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre asıl dava (menfi tespit) yönünden davacıların temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Birleşen davada (itirazın iptali) davalılardan Pabalk Perlik Madencilik San.ve Tic.ltd.Şti’nin temyizi yönünden; mahkeme 25.06.2003 günlü ilk kararında “ davanın kısmen kabulüne, İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2001/41 sayılı dosyasında davacının davalılardan 2.400 YTL alacaklı olduğunun tespitine, davalıların bu miktara ilişkin itirazlarının reddine, takip tarihinden %70’i aşmamak üzere avans faizi yürütülmesine, İİK.nun 67/2.maddesi gereği 960 YTL tazminatın davalılardan tahsiline” şeklinde hüküm tesis etmiş, iş bu karar davalı şirketin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulup yeniden yapılan yargılama sonunda “davacının davasının kabulü ile İstanbul 5.İcra Müdürlüğünün 2001/41 sayılı takip dosyasında davacının davalılardan 3.320 YTL alacaklı olduğunun tespitine, ana para 2.400 YTL’ye takipten itibaren %70’i geçmemek üzere ve değişen oranlar göz önüne alınmak kaydı ile 01.05.2005’e kadar reeskont, bu tarihten sonra yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin diğer kayıt ve şartlarla devamına, alacağın %40’ı oranında 1.328 YTL icra inkar tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp, davacıya verilmesine” karar verilmiştir.

Ancak bu şekilde tesis olunan ikinci karar “mahkemenin temyiz eden tarafın önceki (bozulan) karara oranla daha aleyhine hüküm verememesi “ ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.