Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/5044 K.2010/2200

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki distribütörlük sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek müvekkilinin uğradığı zarara karşılık şimdilik 75.000.000.000 TL maddi tazminatın haksız fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 96 akdi faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın öncelikle sözleşmenin feshi tarihinden itibaren bir yıllık süre içinde ikame edilmediğini, yetkili mahkemenin taraflar arasındaki sözleşmede bulunan yetki anlaşması gereğince ... – ...

Mahkemeleri olduğunu, müvekkili şirket tarafından üretimi yapılan ... marka dondurmaların distribütörlük sözleşmesinde belirlenen bölgede dağıtım ve pazarlaması konusunda davacı şirketin yetkili kılındığını, ancak davacı şirketin edimlerini zamanında yerine getirmediğini, cari hesap borcunu kapamadığı halde mevcut teminatın üzerinde mal talebinde bulunduğunu, davacı yeterince hizmet veremediği için müvekkilinin doğrudan dağıtım yapmak zorunda kaldığını, kendi çalışanlarının haklarını dahi ödemeyecek duruma düştüğü için 22.06.2000 tarihli ihtar ile sözleşmenin feshedildiğini, feshin haklı nedene dayandığını,

yapılan yatırımlar nedeniyle maddi zararın oluştuğu yönündeki iddianın doğru olmadığını, bir ticari işe girişen herkesin belli bir yatırım yapmak zorunda olduğunu, bu halin zarar olarak nitelendirilemeyeceğini belirterek haksız davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde davacının fesih tarihi itibariyle davalıya herhangi bir borcu bulunmadığı gibi sözleşmeye aykırı davranışı, edimlerinde bir eksikliğin de olmadığı, davacının sözleşmenin konusunu teşkil eden ürünün satış sezonu itibari ile Temmuz ve Eylül 2000 yılına ait dönemin kar payını isteyebileceği, bu miktarın 26.10.2006 tarihli bilirkişi kurulu raporuna göre 9.750 YTL olduğu gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne, 9.750 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.