Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/5259 K.2009/5130

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan mal aldığını, bedellerinin ödenmesinde sorunlar çıkınca davalının alacağı için 4.243.99.-YTL. asıl alacak 10.462.49.-YTL. aylık % 15 faiz (faturalardaki “vade farkı oranı % 15’tir” ibaresinden hareketle) ve 1.778.62.-YTL.

KDV bedeli üzerinden takip başlattığını, müvekkilinin alacak aslını ve bu kısma karşılık gelen icra masrafları ve vekalet ücretlerini ödeyerek faiz ve oranı ile KDV’ye itiraz ettiğini, davalının Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesinde açtığı itirazın iptali davasının kabul edildiğini, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin bu kararı onadığını, bu arada müvekkilinin karar düzeltme talebinde bulunduğunu, ancak davalının karar düzeltme sonucunu beklemeden onama kararını icraya sunarak,

icra dosyasına kendilerince sunulan 17.270.00.-YTL. tutarındaki teminat miktarlarını paraya çevirdiklerini, müvekkiline 3.901.05.-YTL.vekalet ücreti ve o tarihe kadar vade farkı için ek bir hesap daha çıkartıldığını, müvekkilinin bu tutarı da ödediğini, toplam 21.171.05.-YTL.nin davalı tarafından 23.5.2003 tarihinde icradan çekildiğini, bu arada karar düzeltme isteminin kabul edilerek yerel mahkeme kararının bozulduğunu, bunun üzerine yerel mahkemenin davayı reddettiğini, red kararının 23.5.2005’te onandığını,

davalının karar düzeltme isteminin de 15.11.2005’te reddedilmesi üzerine icraya başvurarak icranın iadesi talebinde bulunduklarını ve 16.3.2006 tarihinde icra dosyasına yatırılan parayı çektiklerini belirterek, davalının icra dosyasından çektiği 21.171.05.-YTL.nin icradan çekildiği tarihten itibaren müvekkilinin tahsil etiği tarihe kadar olan süre için % 70 oranındaki ticari faizi olan 42.340.00.-YTL.nin dava tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kendilerinin onama kararı üzerine icra işlemlerine devam ettiklerini, davacının karar düzeltme isteminin içtihat değişikliği nedeniyle kabul edildiğini, müvekkilinin kusuru olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, karşı davasında, davacının icra dosyasına yaptığı tüm ödemenin 17.270.-YTL. olduğunu, Yargıtay bozması üzerine iadesi gereken tutarın 17.270 YTL. ile bu miktara kararın kesinleşmesinden itibaren hesaplanacak yasal faizinden ibaret olduğunu, yanlış değerlendirme sonucu davacının icra takibinin en başında borcumdur diye ödediği 5000.00.-YTL.nin de icra müdürlüğünce davacıya iade edildiğini,

halbuki bu 5000.00.-YTL.nin zaten davacının kabul ettiği borcu olduğunu belirterek 5000.00.-YTL.nin ödeme tarihi olan 16.3.2006 tarihinden itibaren işleyecek TCMB avans faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, 5000.00.-YTL.nin muhtıraya ilişkin hesap cetvelinde yer almadığını, söz konusu tutarın halen davalı-karşı davacı da bulunduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davalının mahkeme ilamına dayanarak icra işlemlerine devam ettiği, elde ettiği paranın haksız bir edinim ve kullanıma dayanmadığı ve iade borçlusunun temerrüde düşürülmeden gelir kaybından sorumlu tutulamayacağı gerekçeleriyle asıl davanın, toplam hesap içerisinde karşı davacının iddiasını doğrulayacak nitelikte herhangi bir olguya rastlanılamadığı gerekçeleriyle de karşı davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.