KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/5521 E., 2010/1479 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya muhtelif faturalarla mal sattığını, ancak bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin fatura bedellerini faturaları kullanan, düzenleyen ve imzalayan davacının eski nişanlısı olan dava dışı ...’na elden nakit olarak ödediğini, ödeme nedeniyle fatura dışında başka bir belge alınmadığını, davacının başka firmalara yaptığı takip ve davalarda adı geçen kişinin alacak doğuran evraklardaki imzasını kabul ettiğini, borcu ortadan kaldıran tediye makbuzlarındaki imzasını kabul etmediğini, toplam fatura bedelinin 38.521.64 YTL olduğu halde icra takibinde 38.515.64 YTL talep edildiğini, faturalara bakıldığında uzunca bir süre ödeme yapılmadan mal tesliminin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, müvekkilinin temerrüde düşürülmediği için işlemiş faiz istenemeyeceğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davalının ödeme savunmasını yazılı delillerle kanıtlayamadığı, dosyaya sunulan faturaların açık fatura olduğu davalı yanca teklif edilen yeminin davacı tarafça yerine getirildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 38.515.64 YTL asıl alacağa yönelik olarak iptaline, bu tutara yıllık %9’u aşmamak üzere yasal faiz uygulanmasına ve davalının %40 oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/5521, K. 2010/1479, 15 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama