Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/6318 K.2010/4508

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya gönderilecek mallara karşılık avans olarak bono keşide ettiğini, ancak davalının müvekkiline herhangi bir mal göndermediği için bononun bedelsiz kaldığını, ancak davalının bonoyu müvekkiline iade etmeyip takibe koyduğunu, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalıya mal gönderip, karşılığında dava konusu senedi aldığını, bonodaki ‘’bedeli malen alınmıştır.’’ kaydının malın teslim edildiğine karine teşkil ettiğini, müvekkilinin defterlerinin incelenmesi halinde malların gönderildiğinin görüleceğini öne sürerek davanın reddiyle %40 tazminata hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında cari hesap şeklinde işleyen ticari bir ilişki olduğu dosya içeriği ve alınan bilirkişi raporuna göre davalı tarafından davacıya toplam tutarı 14.911,84 TL olan mal teslimatı yapıldığı, buna karşılık davacının çek ve bono olarak toplam 27.165,00 TL tutarında ödeme yaptığı, böylece davacının davalıya 12.253,16 TL fazla ödeme yaptığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının tazminat isteğinin ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu bononun karşılıksız çıkan 15.01.2003 ve 06.02.2003 tarihli 2 çek bedeline karşılık verildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece karşılıksız çıktığı dosya içeriğiyle sabit olan çek bedellerinin ödenmiş olduğu kanıtlanmadıkça davacının dava konusu bonodan dolayı borçlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davalıya toplam tutarı 9500 TL olan 2 çeki davacıya iade ettiğini ispat olanağı sağlanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.