KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/6825 E., 2010/4088 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
237 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı, dava dışı Urantaş AŞ.’ce davalıya satılan faturalar içeriğindeki malların bedeli ödenmemesi üzerine bu şirketçe davalı aleyhine takip başlatıldığını, itiraz sonucu takibin durduğunu, davadışı şirketin temlikname ile alacağını kendisine temlik ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanca kanıtlanan davanın kısmen kabulüyle 15.092.50 YTL asıl alacağa yönelik itirazın iptaline, bu tutara takip tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına, hükmedilen tutarın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Takip talebinde belirtilen “...” adresinde davalıya usulüne uygun olarak ödeme emri tebliğ edilmiştir. Yargılama sırasında aynı adrese çıkarılan tebligat belgesinde yazılı bulunan, adresin yetersizliğinden dolayı tebligatın yapılamadığına dair şerh düşülmüştür.
Ayrıca davalının dosya arasında sunulu 01.12.2003 tarihli vekaletnamesinde de farklı bir adres bildirdiği görülmektedir.
Mahkemece davalının takip dosyasında tebligat yapılan ve yargılama sırasında iade edilen bu adreste kalıp kalmadığı araştırılmadan ayrıca vekaletnamedeki adres üzerinde durulmadan Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre tebligat yapılarak yargılamanın sonlandırılmasında isabet görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/6825, K. 2010/4088, 7 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama