KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/6840 E., 2009/8651 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2009
- Mahkemesi
- Asliye HukukMahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili davalı yanca müvekkili şirket aleyhine icra takibine girişildiğini, takip dayanağı kredi sözleşmesindeki imzanın, müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tesbitine, takibin iptaline ve davalının % 40 oranında tazminatla mahkûmiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili sehven takibe girişildiğini ve dava açılınca takibin davalı yönünden işlemden kaldırılmasını talep ettiklerini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yargılama sırasında davalı yanca takibin işlemden kaldırıldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar vermeye yer olmadığına ve davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı şirket vekilinin temyiz itirazına gelince;
Adı geçen, dava dilekçesinde üçüncü kişi ile davalı banka arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde müvekkili şirkete izafeten ve kefil sıfatıyla atılan imzanın, şirket yetkilisine ait olmadığından, sözleşmeden dolayı borçlu bulunmadıklarının tesbitini istemiştir. Bu durumda mahkemece açıklanan bu iddia çerçevesinde esasa girilerek bir karar verilmek gerekirken, sadece takibin işlemden kaldırılmasına dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/6840, K. 2009/8651, 30 Eylül 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama