KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/7013 E., 2010/6409 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
238 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, taraflar arasında abonelik ilişkisi bulunduğunu, davalı yanca müvekkili aleyhine 198.956.75.-YTL.bedelli fatura düzenlenmiş ise de, bu faturanın 479.54.-YTL.lık tüketim tutarı dışındaki kısmının neden kaynaklandığının belli olmadığını, müvekkilinin 198.956.75.-YTL.lik enerji tüketmesinin mümkün bulunmadığını belirterek, anılan fatura miktarından dolayı müvekkilinin davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı abonenin kaçak elektrik kullanmasından dolayı hakkında iki kez tutanak düzenlendiğini ve bu eylemleri sonucu müvekkilince yapılan tahakkukun da yasal mevzuata uygun bulunduğunu bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, davacı abonenin davaya konu 198.956.75.-TL.lik faturadan dolayı 15.159.35.-TL.borçlu olduğunun tesbitiyle bu tutarın mahsubu sonucu 183.797.40.-TL.lik kısım itibariyle borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak raporlar aldırılmış ise de, hükme esas alınan bu raporlar yeterli incelemeyi içermediği gibi, Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Bu durumda mahkemece tarafların raporlara itirazları da gözetilerek dosya içerisindeki tüm deliller değerlendirilmek suretiyle konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden yeniden bir rapor aldırılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/7013, K. 2010/6409, 26 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama