KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/7200 E., 2010/5275 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde tarafvekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinden mal satın ve teslim alan davalının bakiye 7.400.00.-YTL borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını istemiştir.
Davalı vekili cevabında, dava konusu faturalarda belirtilen alışverişin peşin para ile yapıldığını ve faturaların kapalı fatura olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davaya konu faturaların kapalı fatura olup, kapalı faturanın borcun ödendiğine dair karine teşkil etmesi nedeniyle bunun aksinin ispatının davacı tarafa düştüğü ve davacı tarafça bunun aksine belge sunulmadığı gibi bu konuda davalı tarafa yemin teklif edilmediğinden davacının davasını kanıtlayamadığı, davacının takipte kötüniyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın ve davalının koşulları oluşmayan tazminat isteğinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalının temyizine gelince; Borcun ödendiği kapalı fatura ile kanıtlanmış olduğundan, ödemeye rağmen davacının icra takibine girişmesinde kötüniyetli olduğunun kabulü ile İİK.nun 67/2.maddesi uyarınca davalı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu yöndeki talebin reddi isabetsizdir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/7200, K. 2010/5275, 29 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama