KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/8006 E., 2010/225 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-KARAR-
Davacı vekili, müvekkili firma aleyhine davalı tarafından başlatılan icra takibinin dayanağı bonoların müvekkili ve dava dışı şirket tarafından kurulan adi ortaklığı temsile yetkisi olmayan ... tarafından keşide edildiğini, müvekkilinin ortak girişim adi ortaklığından ayrıldığını, ayrıca bonoların lehtarı dava dışı ... Teknik Ltd. Şti. tarafından müvekkili şirketin ibra olunduğunu, ibranameye rağmen lehtar şirketin danışıklı olarak bonoları davalıya ciro ettiğini belirterek, bonolardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının adi ortaklık bünyesinde alınan 03.11.2006 tarihli kararı ile hisselerini devrederek ortaklıktan ayrılmış ise de, resmi kurum cevaplarından adi ortaklığın fiilen varlığını devam ettirdiği, iş ortaklığının ibra edilmediği, 3. kişilerin bonoların tanziminden sonra düzenlenen ibraname nedeni ile kambiyo hukukuna dayalı haklarının engellenemeyeceği, davacının bonolardan dolayı borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine, 309.952.57 TL’nin % 40’ı oranında tazminatın davacıdan alınıp, davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/8006, K. 2010/225, 19 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama