Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2009/8026 K.2010/2350

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 19.12.2005 tarihinde 2006 turizm sezonu için % 100 garantili Dolu- Boş Kontenjan Sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin davalıdan olan bakiye 76.102.18 YTL alacağının ödenmediğini, keşide edilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını iddia ederek 76.102.18 YTL’nin 15.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında taraflar arasında 19.12.2005 tarihli sözleşmenin geçerli olmayıp, 20.12.2005 tarihli sözleşmenin geçerli olduğunu, müvekkili ile davacı arasında ilk olarak 19.12.2005 tarihli sözleşmenin imzalandığını, davacının bu sözleşmeyle peşin herhangi bir ödeme talep etmediği için fiyatların yüksek tutulduğunu, akabinde davacının müvekkili firmayı arayarak peşin ödemeye ihtiyacı olduğunu, fiyatları sezon içinde duruma göre kendisine yardımcı olunması koşuluyla çok makul seviyelere indirebileceğini, buna mukabil 30.000.00 USD’yi sezon başlamadan talep ettiğini bildirdiğini,

bu durumun müvekkili şirkete de akılcı gelerek davalı ile 19.12.2005 tarihli sözleşmenin 3.3 maddesindeki “ her türlü değişiklik otel ve acente arasında yazılı yapılacaktır.” hükmünü gözeterek yazılı bir biçimde davacıyla 20.12.2005 tarihli sözleşmeyi akdettiğini, bu yeni anlaşmada ilk anlaşmada bulunmayan ön ödemede bulunup, buna karşılık da davacının fiyatları makul seviyelere çektiğini, müvekkilinin 30.000.00 USD ödeme yaparak tüm edimleri yerine getirdiğini, ancak davacının geçersiz sözleşmeye dayalı hesaplama ile müvekkilinin borçlu çıkarmaya çalıştığını,

müvekkili firmanın davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen 16.10.2007 tarihli rapora göre taraflar arasında 19.12.2005 tarihinde yazılı garantili oda kontenjan sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşmeden sonra 20.12.2005 tarihinde ikinci bir kontenjan sözleşmesinin imzalandığı,

davacı tarafın bu sözleşmelerden 19.12.2005 tarihli sözleşmenin geçerli olduğunu iddia ederek hesaplamalarını buna göre yaptığı, ikinci sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürmüş ise de, bu hususu yazılı belgelerle ispatlayamadığı gibi ilk sözleşmede yer almayan ikinci sözleşmede yer alan peşin ödemeyi belirtilen sürelerde kabul ettiği, davacının ilk sözleşmenin geçerli olduğunu ispatlayamadığı gibi bu konuda kendisine hatırlatılan yemin hakkını da kullanmamasından dolayı olayda geçerli olan sözleşmenin 20.12.2005 tarihli sözleşmenin olduğu,

davacının davalıdan yönetmelik hükümlerine göre 6.180.60 USD karşılığı 9.146.60 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.