KÜNYE
(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi 2009/975 E., 2009/2342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2009
- Mahkemesi
- Didim (Yenihisar) İcra Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Şikayet eden vekili, Didim İcra Müdürlüğünün 2006/1532 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 1.sırada gösterilen Akbank’ın süresinde satış talep etmemesi ve avans yatırmaması nedeniyle haczinin düştüğünü belirterek satış bedelinin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, şikayet eden 2.sıradaki alacaklı ile şikayet edilen 1.sıradaki alacaklının haczinin düşmüş olmasından dolayı şikayetin reddine dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verilmiştir. Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.
17/07/2003 T. ve 4949 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflâs Kanunu'nun 18,III maddesine göre, “Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hâkimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır.
Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması hâlinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması ve ilgililerin duruşmaya davet edilmesi kanunun amacına uygun düşer. Bu sebeple şikâyet nedeniyle verilecek karardan etkilenecek olanların duruşmaya davet edilerek bir karar verilmesi gerekirken evrak üzerinden karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, E. 2009/975, K. 2009/2342, 26 Mart 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama