Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2010/10059 K.2011/3438

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar ile davalılardan ....... Tic.ve Yatırım AŞ. Vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek.Av.... ile davalılardan ..... Paz.İth.İhr.İnş.AŞ.vek.Av.... gelmiş, diğer davalı tarafından kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların mülkiyetinde olan İzmir .... İlçesi .... Mahallesinde .... ada 57 parseldeki işyerini 22.07.2000 tarihinde 12 yıl süreli olarak aylığı fiili ödeme tarihindeki TL karşılığı olarak net 30.000 USD üzerinden davalı .... Ltd.Şti.’ne kiraladığını, bu davalının kira sözleşmesinin 13.maddesine dayanarak 13.10.2000 tarihinde taşınmazın bir kısmını alt kira sözleşmesi ile davalı ....

AŞ.’ye kiraladığını, kira ilişkisi devam ederken davalı .... şirketinin 09.08.2001 tarihli ihtarı ile sözleşmeyi feshettiğini ve mecuru 21.09.2001 tarihinde tahliye edeceğini bildirdiğini, alt kiracılık ilişkisinin de asıl kiracı tarafından feshedildiğini, kiralananın anahtarları müvekkillerine vermedikleri için haklarında icra takibi başlattıklarını ve sonrasında itirazın iptali davası açıldığını, 14.05.2002 tarihinde davalıların anahtarları teslim ettiklerini, bu tarihten sonra fuzuli şagil konuma geldiklerini,

davacılarca taşınmaz içinde davalılara ait monte edilmiş menkuller olduğu tespit edilince 03.06.2002 tarihli ihtarname çekildiğini, netice alamayınca 16.08.2002 tarihinde tevdii mahalli tayini talebinde bulunduklarını, kabulle sonuçlanması üzerine,

icra müdürlüğünce menkullerin sökülerek depoya konulduğunu, sökme işleminin 30.12.2003 tarihinde bittiğini ileri sürerek şimdilik davalıların 15.05.2002-30.01.2003 tarihleri arasındaki 8 ay 15 günlük haksız işgalleri nedeniyle 340.000 TL tazminat ödemelerine ve 15.05.2002 tarihinden itibaren her dönem sonu itibariyle işlemiş ve işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı .... Ltd.Şti.davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı .... AŞ.vekili, müvekkiline ait olan malların davacı ve diğer davalının engellemeleri sonucu alınamadığını 14.05.2002 tarihi itibariyle anahtarlar değiştiğinden mecura girmenin mümkün olmadığını, müvekkilinin tahliye ettiği, Eylül 2001 tarihinden itibaren monte edilmiş malları almak isteyince bunların sökülmesinin mağazanın görüntüsünü bozacak ve yeniden kiralanmasının zorlaşacağını söylenerek personellerinin fiilen malları almasını engellendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, taraf ihtarları, kesinleşen İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2006/4 esas, 2007/214 karar sayılı kararı bilirkişi raporları karşısında, davanın kısmen kabulüne, 91.600 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte ve 149.439,73 TL birikmiş faizin davalılardan tahsiline (davalı ..... Ltd. şirketinin ecrimisil bedelinin 91.200 TL’sinden ve birikmiş faizin 148.719,25 TL’den sorumlu olmasına) karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve katılma yolu ile davalılardan Tekzen AŞ.vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ..... AŞ. vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının ecrimisil talebi yönünden, hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi içermediği gibi Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Davacının rapora itirazları da yeterince değerlendirilmemiştir. Bu durumda mahkemece ecrimisil talebi yönünden, konusunda uzman üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.